Nattwerder dus, een mooi idyllisch gelegen gehucht: een paar boerderijen en een kerk, waar tegenwoordig tentoonstellingen zijn. De weg er naartoe is slecht en onverlicht. Aan weerszijden staan hele oude en bijzonder dikke populieren en knotwilgen. Het doet tamelijk unheimisch aan. In 1994 ben ik daar eens overvallen door de vroeg invallende duisternis, en dat was toch tamelijk spannend. Dan merk je hoe donker et kan zijn als het echt donker is. Ik was gewoon aann het ronddolen, een wandeling vanuit Golm zonder kaart.Tegenwoordig loopt er een langeafstandsfietspad langs.
De geschiedenis van het dorp gat terug naar de tijd van de grote Kurfürst Friedrich Wilhelm. Na de dertigjarige oorlog was er een groot tekort aan werkvolk. Dit probleem werd opgelost door gastarbeiders te importeren. Niet alleen Zwitsers, Ook Russen en Neerlanders werden aangetrokken. Ze kregen privileges en mochten ook hun geloof belijden.
Op 16 juni 1685 vestigden zich veertien Hugenote-families bestaande uit 101 personen in wat tegenwoordig Nattwerder is. Omdat de omstandigheden voor landbouw usw. zo slecht waren trokken velen van hen weer weg. Of beter gezegd: verder. Nog steeds wonen in Nattwerder nazaten van de oorspronkelijke kolonisten.
De kerk die door FW werd betaald is in 1690 ingewijd en is daarmee de oudste kerk van Potsdam.
Eigenlijk ben ik vooral benieuwd naar Nattwerder in de DDR-tijd. Wie was er van de Stasi? Nog uitzoeken dus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten